Fotografia zawsze interesowała mnie w swojej różnorodności aspektów. Z jednej strony fotografia dokumentuje rzeczywistość. Zdjęcia są świadectwem, ponieważ rejestrują fragment historii, stanowią konkretyzację wydarzeń z przeszłości. Z drugiej strony fotografia kreuje obraz stanu rzeczy. Zdjęcia są światopoglądem, ponieważ komentują zastaną sytuację, stanowią interpretację tego, co się stało. Jak te obie cechy – dokumentacyjna i kreacyjna – łączą się z fotografią rodzinną? Czy fotografia rodzinna wiernie prezentuje wizerunek rodziny, czy raczej go modyfikuje pod jakimiś względami? A jak to jest w rodzinie Paniak?

Fotografie rodziny Paniak poruszają kwestie prawdy i fałszu w fotografii rodzinnej. Moja dysertacja doktorska, oparta na przykładzie konkretnej rodziny związanej z moją osobą w sposób szczególny, traktuje o powszechnych tendencjach obecnych w fotografii rodzinnej. Jest to praca po części o moim własnym doświadczeniu tożsamościowym, a po części o każdym z nas w kontekście fotografii rodzinnej.

Temat fotografii archiwalnej może być rozumiany w kilku aspektach. Z jednej jako reguły tworzenia fotografii w standardach archiwalnych uznawanych przez różne instytucje – przygotowanie i sygnowanie edycji, stosowanie właściwych materiałów archiwalnych, produkowanie certyfikatu autentyczności. Z drugiej strony jako właściwe obchodzenie się z fotografiami traktowanymi jako archiwalne – archiwizacja i digitalizacja zdjęć, publikowanie w Internecie, wykorzystywanie archiwów we własnej twórczości. Fotografia archiwalna jest niezmiernie interesująca dla artystów w obu tych aspektach.